(1086 S. K. m. 436)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 22/10/2013 tarih ve 2011/154-2013/186 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Sibel Demir Saldırımtarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı şirketin 2010/05067 numaralı başvuru ile diğer davalı TPEye başvuruda bulunduğunu, başvurunun tasarım bülteninde ilanı üzerine, müvekkilinin itirazda bulunduğunu, ne var ki bu itirazın 2010/05067-4 sayılı tasarım yönünden kısmen reddine karar verildiğini, oysa davalı şirkete ait 2010/05067-4 numaralı başvurunun, yeni ve ayırt edici olmadığını, bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan TPE YİDKnın 2011-T-376 sayılı kısmi red kararının iptaline, 2010/05067-4 numaralı tasarımın hükümsüzlüğüne, tasarım sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, başvuru ile davacı tasarımlarının benzer olmadıklarını, bu nedenle enstitü tarafından yapılan işlemlerin 554 sayılı KHK hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkili adına tescilli olan endüstriyel tasarımın yeni ve ayırt edici nitelikte olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere, düzenlenen bilirkişi kök ve ek raporlarına göre, dava konusu 2010/05067-4 sıra numaralı tasarımın, itiraza dayanak yapılan 2010/01869-3 sıra numaralı tasarım karşısında yeni ve ayırt edici olduğu, ulaşılan bu sonuca göre YİDK kararında birisabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy