MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.07.2013 tarih ve 2012/149-2013/119 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 1994 yılında ticari hayata başladığını, 2009 yılı sonuna kadar “....TEN Ltd. Şti.” unvanını kullandığını; şirket ortaklarından Urlular'a ait tanınmış marka olan "...." markası ile faaliyetlerini sürdürdüğünü, "...." esas unsurlu birçok markanın sahibi olduğunu; bu kez "....+şekil" ibaresinin marka olarak tescili için TPE’ye başvuruda bulunduğunu, ancak dava dışı Kaptanoğlu firmasının 102486 sayılı markası mesnet gösterilerek "yaş pasta, kuru pasta, kurabiye, baklava, kadayıf, şöbiyet, börek, kandil simiti" malları yönünden tescil taleplerinin nihai olarak reddedildiğini ileri sürerek TPE YİDK kararının iptalini talep etmiştir.
Davalı TPE vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davacı başvurusundaki harflere verilen özel biçimden ibaret "şekil" ve redde dayanak markada "Pastaneleri" ekleri nedeniyle markalar aynı kabul edilemezler ise de, müşteri kitlesi nezdinde okunuş (telaffuz), işitsel, görsel ve semantik (anlam) olarak aynı imiş gibi algılanacakları, markalarda yer alan ve ortak bulunan "...." ibaresinin baskın unsur olarak ortaya çıktığı, başvurunun tescil edilmek istendiği 30. sınıfda yer alan malların redde dayanak 102486 sayılı markanın tescilli bulunduğu 30. sınıftaki mallar ile birebir aynı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.