MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08...2013 tarih ve 2012/54-2013/176 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "KALBİM" esas unsurlu tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “KALBEN” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı ...’ye başvuruda bulunduğunu, bu başvuruya müvekkili tarafından yapılan itirazın davalı kurum tarafından reddedildiğini ileri sürerek, davalı ... ...'nin 2012-M-30 sayılı kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, başvuru konusu marka ile davacı markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının “KALBEN+şekil” ibaresinin marka olarak tescili için davalı kuruma başvuruda bulunduğu, davacının “KALBİM” esas unsurlu markalarına dayalı olarak bu başvuruya itiraz ettiği, ...’nun bu itirazı reddettiği, taraf işaretlerindeki “KALBİM” ve “KALBEN” kelimelerinin kökünün “KALP” sözcüğü olduğu, “KALBİM” kelimesinin aldığı iyelik eki ile 1. tekil şahıs bakımından aidiyet bildirirken, “KALBEN” kelimesinin bir bütün olarak içten, gönülden gelerek, yürekten anlamı taşıdığı, gıda ürünleri yönünden kalbe iyi geldiği veya zarar vermediği gibi tanımlayıcı özelliklere bir gönderme içeren bu markalar arasında anlamsal benzerlik bulunmadığı, öte yandan markalar arasında kısmi bir sescil benzerliğin varlığı kabul edilebilirse de görsel olarak farklı oldukları, renk, stil, kombinasyon tarzı itibariyle de markaların farklılaştığı, dolayısıyla işaretlerin bir bütün olarak ortalama tüketicinin aklında kalan genel intiba itibariyle benzer olmadıkları, işaretler benzer olmadığından davacının tanınmışlık iddiasının sonuca etkili olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy