MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/11/2013 tarih ve 2012/494-2013/418 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka ile genel kredi sözleşmesi imzaladığını, davalı bankaya ihtirazı kayıtla 17.012,66 TL erken kapama komisyonu ödediğini, talep edilen komisyon faiz oranının fahiş olduğunuileri sürerek, 17.012,66 TL'nin davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davalı bankanın kullandırdığı sabit faizli uzun vadeli kredi için hangi finans kuruluşundan hangi koşullarda kaynak sağladığını, erken kapama nedeniyle uğrayacağı olası gelir kaybına dair delillerini ibraz etmediği, davalı banka tarafından uygulanan kesinti oranının %9,99 olduğu, davalı bankanın kurumsal ve bireysel anlamda yaygın bir müşteri kitlesine sahip olduğu, bazı bankaların ticari kredilerin erken kapatılmasında uyguladıkları erken kapama oranlarının ortalamasının %4 olduğu, bu durumda davalı bankanın uyguladığı %9,99'luk oranın hakkaniyet ve dürüstlük kuralına uygun olmadığı gerekçesi ile, davanın kısmen kabulü ile 9.867,35 TL'nin 09.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili ve davalı banka vekili temyiz etmiştir.
(1) Mahkeme ilamı, davacı vekiline 17.01.2014 günü tebliğ edilmiş ve hüküm HUMK'nın 432 nci maddesinde öngörülen 15 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 27.02.2014 tarihinde temyiz edilmiştir. 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas,1990/4 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceği öngörüldüğünden, HUMK'nun 432/4 ncü maddesi uyarınca, davacının temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
(2) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı banka vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 505,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.