Taraflar arasında görülen davada yılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin iş yerinde kullanılmak üzere davalı banka şubesine ait bir pos cihazı teslim aldığını ve bu konuda sözleşmeler imzalandığını, banka tarafından hiçbir açıklama yapılmadan pos cihazının alındığını, geçerli hiçbir neden yokken müvekkilinin tüm satışlarının şüpheli sayılarak hesabın tümü üzerine bloke konulduğunu ileri sürerek, muarazanın men'i ile hesap üzerine konulan blokenin kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafça davacıya ait hesabın neden bloke edilip pos cihazının alındığı hususunda yeterli delil sunulmadığı, davalı bankanın harcama belgelerinin kredi kart bankasına gönderilmesine rağmen slip bedelinin tahsil edilememiş olduğu hususunu kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 345,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.