Taraflar arasında görülen davada verilen 29/01/2014 tarih ve 2013/25-2014/14 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 08/08/2011 tarihli 05079 nolu endüstriyel tasarım tescil belgesinin sahibi olduğunu, davalının bu tasarımları ihlal ederek üretim ve satış yaptığını ve eyleminin tespit edildiğini ileri sürerek tasarımdan doğan hakka tecavüz oluşturan haksız rekabet yaratan davalı eylemlerinin durdurulmasını ve önlenmesini, delil tespiti tarihinden itibaren davalıya tasarım lisansı verilmiş olsaydı ödenmesi gereken lisans karşılığı olarak şimdilik 4.000 TL maddi tazminat, 1.000 TL de manevi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, toprak imalatı, saksı vb. maddeler üreten küçük bir imalatçı olduğunu, bir müşterisinin yel değirmeni dekoratif ürünü konusunda kendisi ile anlaştığını 10/03/2012’den itibaren bu anlaşma çerçevesinde ve koşullarda üretim yaptığını, ayrı bir satışı olmadığını, davanın tarafınınlabileceğini, ürettiği ürünlerin 23/11/2011 tarih 2011/07061 sayılı tasarım tesciline uygun bulunduğu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı tarafından üretilen ürünlerin davacının tasarımı ile belirgin benzerlik içermediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.