MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2013 tarih ve 2011/155-2013/1072 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07/04/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunandavacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkili şirketin müdürü olarak görev yaptığı sırada şirket adına düzenlenmiş 14 tane faturanın sahte olduğunun vergi dairesi tarafından belirlenmesi nedeniyle şirket hakkında vergi cezası kesildiğini, müvekkili tarafından vergi ve cezanın ödendiğini, bu zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, ıslah ile artırılmış olarak toplam 166.683,66 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin sahte faturalardan haberinin olmadığını, şirketin işleyiş ve muhasebe işleri ile müvekkilinin ilgilenmediğini, kayıtlar üzerinde müdür olarak göründüğünü savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin diyaliz merkezi işlettiği ve satın alınan malzemelerin tüm ortaklardan bilinebilecek olduğu, alınan malzemelere ilişkin faturalar inceleyebilecekleri, bu nedenle sahte faturalardan tüm ortakların haberdar oldukları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava, davacı şirketin eski müdürü olan davalının görev yaptığı dönemde sahte faturalar kullanmak suretiyle şirketi vergi cezası ödemek zorunda bıraktığı iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, davacı şirketin tüm ortaklarının sahte fatura işlemlerini bildikleri gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.
Kural olarak, yönetim kurulu üyeleri ve şirket müdürleri şirket adına yaptıkları işlemlerden dolayı kişisel olarak sorumlu tutulamazlarsa da, karar tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK’nın 553. maddesinde belirtilen hallerde, şirkete, pay sahiplerine veya şirket alacaklılarına karşı vermiş oldukları zarardan kusurları dahilinde sorumlu olurlar. Aynı Yasa’nın 555. maddesinde ise şirketin uğradığı zararın tazminini, şirket ve her bir pay sahibinin isteyebileceği, pay sahiplerinin tazminatın ancak şirkete ödenmesini isteyebilecekleri düzenlenmiştir.
Somut olayda, davacı tarafından davalı şirket müdürüne isnat edilen kusurlu eylem, müdürün görev yaptığı dönem içinde gerçekte her hangi bir alım olmadığı halde şirket adına sahte faturalar kullanılması sonucu vergi dairesi tarafından şirket hakkında vergi cezasına hükmedildiği ileri sürülmüş olması karşısında, bu hali ile iddianın ileri sürülüş biçimine göre eldeki dava, limited şirket müdürünün sorumluluğu davası niteliğine haiz olup, mahkemece anılan hükümler gözönüne alınmak suretiyle işin esasına girilerek uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
2- Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.