Taraflar arasında görülen davada verilen 30.12.2013 tarih ve 2012/255-2013/311 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin markasının nezdinde tescilli olduğunu, müvekkilinin bu marka adı altında restoran-cafe işlettiğini, davalının adlı bir işletmesi olduğunu, işletmesinin tabelasında, menüsünde ve sanal ortamlardaki tanıtımında ve işletmesinin internet sayfalarında ibaresini kullandığını, müvekkilin markası ile ibaresinin benzer olduğunu, benzer hizmetlerde kullanıldığını bu durumun 556 sayılı KHK'nın 9. maddesine aykırı olduğunu ileri sürerek 556 sayılı KHK' nın 76. maddesi uyarınca ihtiyati tedbir verilmesini, davalı tarafından davacı adma tescillimarkasının kullanılması ile oluşan tecavüzün önlenmesine, kaldırılmasına, davacıya ait markanın ve benzerinin davalı tarafından ticaret, hizmet ve sanal ortamlarda kullanılmasının önlenmesine, fiili durumun ortadan kaldırılmasına, haksız rekabetin men'i, ref'i ve verilecek kararın masrafı davalıdan alınarak ilanına yargılama gideri ve ücreti vekâletin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkilinin ticaret unvanının olduğunu, bu marka/unvanlar arasında fark olduğunu, ibaresinde markasına göre 3 tane fazla harf olduğunu, kaset kelimesinden marka türetilmesinin markalarının benzer olduğu anlamına gelmeyeceğini, markalar görsel ve işitsel benzerlik olmadığını, davacının markasını kullandığı işletmenin klasik restoran görünümünde olduğunu, müvekkilinin ise gece kulübü olduğunu, markaların hitap ettiği müşteri çevresinin, piyasa faaliyetlerinin farklı olduğunu, bu nedenle markaların birbirinden farklı olduğunu savunarak davanın reddini iatemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı ibarelerinin davalı yanca kullanılmasının haksız rekabet teşkil ettiği, davalı tarafından Kasette ibarelerinin kullanılmasının 556 sayılı KHK'nın 61. ve 9. maddeleri uyarınca davacının marka hakkına tecavüz ve 6102 sayılı (yeni) TTK'nın 55./a- 4. bendi uyarınca haksız rekabet teşkil ettiği, bu nedenle önlenmesi ve kaldırılması gerektiği gerekçesi ile davanın kabulü ile davalının davacının tescilli marka hakkına tecavüzünün ve haksız rekabetinin önlenmesine ve kaldırılmasına, masrafı davalıdan alınmak üzere hüküm özetinin ülke çapında yayın yapan tirajı en yüksek 3 gazeteden birinde 1 kez ilanına, davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.