MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 10/09/2013
NUMARASI : 2011/315-2013/352
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/09/2013 tarih ve 2011/315-2013/352 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin dünyaca tanınmış "P." markası ve ilgili şekil, logo, yazı, ve sözcüğün tescilli hak sahibi olduğunu, davalının, dava konusu olan ve müvekkiline ait markalara tecavüz teşkil eden ayakkabıları pazarladığını ve haksız kar elde ettiğini, davalının ürünlerinde müvekkiline ait ''P.'' kelimesi, sıçrayan kedi ve yan şerit şeklinin iltibasa meydan verecek şekilde kullanıldığını ileri sürerek, markaya tecavüzün tespitini ve önlenmesini, hükmün ilanını talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle 5.000 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminat isteminde bulunmuştur.
Davalı vekili, müvekkilinin davacının markasını taklit ederek ayakkabı üretmediğini, müvekkilinin pazarladığı ayakkabıların farklı olduğunu, iltibas yaratmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının iltibas yaratacak şekilde davacıya ait markaları kullandığı, eyleminin marka hakkına tecavüz teşkil ettiği, zarar miktarının tam olarak belirlenemediği, Borçlar Kanunu'nun genel hükümlerine göre zararın hakim tarafından takdir edilebileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne, marka hakkına tecavüzün tespitine, önlenmesine, 5.000 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, üretim araçlarına el konulmasına yönelik talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, davalı taraf, davacının ıslah dilekçesiyle talep ettiği maddi ve manevi tazminat istemine karşı zamanaşımı definde bulunduğu halde, mahkemece bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamıştır.
SONUÇ: 1-Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy