MAHKEMESİ : ... ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/02/2014 tarih ve 2010/62-2014/28 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, dava konusu tekstil ürünleri için hazırlanmış desenlerin müvekkili şirket tarafından TPE nezdinde 2007/00014 endüstriyel tasarım tescil nosu ile tescil edildiğini, davalı şirketin bütün hak ve yetkileri müvekkil şirkete ait olan tasarlanmış desen örnekleri adı ile anılan endüstriyel tasarımların aynısını veya belirgin bir şekilde benzerini yapmak suretiyle müvekkili şirketin haklarına tecavüz ettiğini ve haksız kazanç elde ettiğini ileri sürerek davalının haksız rekabeti ve tescilli tasarım hakkına tecavüzünün menine, 10.000 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafça her ne kadar tasarım tescile dayalı olarak tecavüz iddiasında bulunulup men'i ile maddi tazminat talep edilmiş ise de, dayanak tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilip kesinleştiği, bu yönü itibariyle davanın konusuz kaldığı, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen hüküm gereğince haksız rekabeti öne sürülen tasarımların 1990'lı yıllardan bu yana kullanılageldiği, anonim nitelikte olduğu gerekçesiyle tasarım hakkına tecavüz ve tazminat istemi bakımından davanın konusuz kalması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, haksız rekabete ilişkin davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy