MAHKEMESİ: ... ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR
Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/02/2014 tarih ve 2011/297-2014/12 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, davalı adına tescilli bulunan 2006 04178 ve 2006 01366 sayılı tasarımların yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine sahip olmadığını, tasarımların daha önce kamuya sunulmuş olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, tasarımlarının yeni ve ayırt edici olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalı tarafa ait dava konusu edilen tasarım tescillerin başvuru tarihinden evvel kamuya sunulmuş oldukları, iptali istenilen tasarımların bilgilenmiş kullanıcılarının algısında yenilik ve ayırt edici niteliklerinin bulunmadığı, dava konusu 2006/01366 sayılı çoklu tasarımlardan 2.3 nolu görseldeki ayak detayının benzerinin kamuya sunulduğunun ispat edilememiş olmasının tasarımın tamamının geçerli kalmasına neden olamayacağı zira tasarımın genel izlenim itibariyle değerlendirildiğinde anonim karakterli taşıyıcı gövdeden ibaret olduğu tasarımın bu hali ile geometrik unsurlarla kurulu bir taşıyıcının veya biçimsel karakter olarak iribi flaştan ibaret olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.