MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/02/2014 tarih ve 2010/53-2014/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının davalı bankada bulunan mevduat hesabındaki 9.000,00 TL'nin davalı banka çalışanı olan dava dışı ... tarafından hileli işlemlerle başka bir kişi hesabına gönderdiğini, ...'nin zimmetine para geçirmesi nedeni ile hakkında ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/4 esas sayılı davasının açıldığını, bu davada banka personeli ...'nin davacının haberi olmadan hesabındaki 9.000,00 TL'yi zimmetine geçirdiğini kabul ettiğini, bankaların birer güven kuruluşu olup, müşterilerin mevduatlarını özenle koruma yükümlüğünü olduğunu, kabul ettikleri mevduatı sahtecilere karşı özenle korumak zorunda olduklarını, davalı bankanın adam çalıştıran sıfatıyla sorumlu olduğunu ileri sürerek 9.000,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalı bankanın sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu, ceza dava dosyası ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı banka müşterisi olduğu, banka personeli ... aracılığıyla değişik tarihlerde bankaya para yatırılmış olduğu, banka personeli ... tarafından değişik tarih ve miktarlarda bir çok müşterinin hesaplarından değişik şahıslara havale işlemleri yapmak sureti ile zimmetine para geçirildiği, bu konu ile ilgili olarak ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2010/4 esas sayılı dosyasında yargılandığı ve mahkumiyetine karar verildiği, davalı bankanın çalışanları üzerinde denetim ve gözetim yükümlüğünü gereği gibi yerine getirmeyerek zararın doğmasına neden olduğu, zarardan BK'nın 55. maddesi gereği sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 9.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı banka yönünden 818 Sayılı BK'nın 100. maddesindeki sorumluluk şartlarının gerçekleşmiş olmasına göre, davalı bankanın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 460,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy