MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.01.2013 gün ve 2010/183-2013/10 sayılı kararı onayan Daire’nin 22.01.2014 gün ve 2013/11060-2014/1372 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı nezdinde müvekkiline ait 2009/32315 sayılı ile “... başarınız için yanındayız...” ibare ve logolu markanın tescili için başvuruda bulunulduğunu, 556 sayılı KHK'nin 7/1-a-c maddeleri uyarınca talebin reddedildiğini, red kararına karşı itirazları sonucunda ... ... tarafından marka tescil talebinin 35. sınıfta yer alan “iş yönetimi, idaresi ve bu konularla ilgili danışmanlık hizmetleri (muhasebecilik hizmetleri dahil), ithalat, ihracat, acente hizmetleri, ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri ile 41. sınıfta yer alan eğitim Ve öğretim hizmetleri” açısından doğrudan tanımlayıcı nitelikte olduğu ve hizmetlerin vasfını belirttiğinden bahisle kısmen reddedildiğini, oysa müvekkili şirketin 1991 yılından beri yönetim danışmanlığı sektöründe çalıştığını, “...” markasını da bu tarihinden beri kullandığını, öyle ki işbu markanın ilk defa müvekkili tarafından bu sektörde kullanılıp, tanıtıldığını, müvekkilinin sunduğu hizmetin marka ile bütünleştiğini ve tanınmış marka niteliği kazandığını, müvekkilinin ticaret unvanını da 25.6.1992 tarihinde tescil ettirdiğini, markanın sadece “..” ibaresinden oluşmadığını, markanın bütünü itibariyle incelendiğinde 556 sayılı KHK'nın aradığı şartları taşıdığını ileri sürerek, ... ...'nin 2010/M-2992 sayılı kararının redde ilişkin kısmının iptaline, 2009/32315 sayılı marka başvurularının bütün sınıflar açısından müvekkili şirket adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce gerekçe ilave edilerek onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy