Taraflar arasında görülen davada verilen 18/12/2012 gün ve 2011/97-2012/236 sayılı kararı bozan Daire’nin 23.12.2013 gün ve 2013/8853-2013/23428 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 1965 yılından beri sözlü anlaşmalarına istinaden davalının Türkiye' de mümessilliğini yaptığını, 11 Aralık 1984'te ise davalıların imal ettiği makinelerin satışını geliştirmek üzere münhasır acentelik sözleşmesi yaptıklarını, ancak davalıların anlaşmayı takip eden tarihlerde müvekkilini devre dışı bırakarak ve müvekkiline bilgi vermeksizin piyasasına doğrudan satış yaptıklarını, yapılan satış miktarını öğrenmek için 3 Temmuz 2006 tarihinde ihtar gönderdiklerini ancak sonuçsuz kaldığını, komisyon alacağı için mahkemelerinde İtalyan Yasasına göre dava açmak zorunda kaldıklarını, ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 Euro alacağın müvekkilinin komisyona hak kazandığı tarihten itibaren ticari faizi ile tahsilini, talep ve dava etmiş, davacı vekili 07.12.2009 tarihli dilekçesi ile Hukukunun uygulanmasını istemiş, 12.11.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 1.201.898,17 TL alacağın temerrüt faizi ile tahsilini istemiştir.
Davalılar vekili, müvekkili ile davalı arasında hiçbir zaman münhasır acentelik sözleşmesi akdedilmediğini, yıllar sonra talepte bulunduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, İtalyan Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalı hakkında açılan davanın sözleşmeye taraf olmadığından husumetten reddi gerektiği, davalının doğrudan satış yaparak davacıyı devre dışı bıraktığı ve acenteye TTK'nun 128. maddesi uyarınca hak ettiği ücreti ödemesi gerektiği, TTK'nun 128/2. maddesindeki yükümlülüğünü yerine getirmeyen davalının zamanaşımı savunması yapmasının. maddelerine aykırılık oluşturduğu, ıslah dilekçesi ile talep edilen miktarın ise BK'nun 126. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımı süresi geçtiği gerekçesi ile, davanın kısmen kabulüne, dava dilekçesindeki taleple bağlı kalınarak 10.000 Euro'nun temerrüt tarihi olan 22.05.2008 tarihinden itibaren 3095 sayılı maddesi gereğince kamu bankalarının 1 yıllık Euro mevduatına uyguladıkları en yüksek mevduat faizi ile fiili ödeme veya tahsil anındaki TL karşılığının davalı şirketten tahsiline, diğer davalı hakkındaki davanın husumetten reddine, ıslah dilekçesi ile talep ettiği komisyon alacağı miktarının zamanaşımı nedeni ile reddine dair verilen karar davalı şirket vekili, ve davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23.12.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur. .../....
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak gelir kaydedilmesine, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy