MAHKEMESİ : ANKARA 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 18/12/2013
NUMARASI : 2013/572-2013/572 D. İŞ
Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.12.2013 tarih ve 2013/572-2013/572 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içeresindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz talep eden alacaklı banka vekili, müvekkili banka ile dava dışı T.-A.Mühendislik Ltd. Şti. arasında Genel Nakdi ve Gayrinakdi Kredi Sözleşmesi imzalandığını, hakkında ihtiyatı haciz talep ettikleri S.. K.. ve Y.. T..'nin işbu sözleşmeyi müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak imzaladıklarını, kullandırılan kredi borcunun müşteri ve kefillere çekilen ihtarnamelere rağmen ödenmediğini, bu itibarla alacaklarının muaccel ve rehinle temin edilmemiş olduğunu, ileri sürerek 190.890,84 TL alacaklarını karşılayacak şekilde borçluların taşınır ve taşınmaz malları ile 3. kişilerdeki hak ve alacaklarına teminatsız olarak ihtiyati haciz kararı verilmesini, talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, dosya üzerinden yapılan incelemede, BK'nın 586. maddesi uyarınca müteselsil kefillere başvurabilmek için asıl borçlu T.-A. Mühendislik Ltd. Şti'nin de ifada gecikmesi ve ihtarın sonuçsuz kalması veya borçlunun ödeme güçlüğü içinde bulunması koşullarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği, borçluların ifada geciktiği konusunda yaklaşık ispat anlamında bir belge sunulmadığı, hesap kat ihtarının da asıl borçlu T.-A. Müh. İnş. Ltd. Şti'ye tebliğ edilmediği, gerekçesi ile müteselsil kefiller hakkındaki ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati haciz talep eden alacaklı banka vekili temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki kredi sözleşmesinin 84. maddesi hükmü nazara alındığında alacaklı bankanın asıl borçluya gönderdiği ihtarın tebliğ edilmiş sayılacağı ve ihtarnamenin iadesi tarihi ile ihtiyati haciz talep tarihi arasında borcun ödendiğine dair bir bilgi-belge bulunmadığı gözetildiğinde; İİK'nın 257. maddesindeki diğer koşulların varlığı halinde alacaklının talebinin kabulü gerekirken BK'nın 586. maddesine dayalı olarak yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi yerinde olmamış, alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz talep eden alacaklı banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın alacaklı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy