MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/02/2014 tarih ve 2011/673-2014/26 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalının 2007 yılında %50'şer hissedar olarak ... Tic. Ltd. Şti'yi kurduklarını ve davalının şirkete müdür olarak atandığını,şirketin devamı sırasında müvekkili davacıya kâr payı ödenmediği gibi müvekkilinin imzasının taklit edilmesi suretiyle ortaklık hissesinin satıldığını, daha sonra da şirkete ait makinelerin davalının kurmuş olduğu ... Ltd. Şti ve ... Loj.Ltd.Şti'ye devredildiğini ve ayrıca davalının şirketten 129.000 USD para çektiğini belirterek, tarafların ortak kurdukları şirketin değerinin tespit edilerek,davacıdan hileli yolla alınan ortaklık hissesinin değerinin tespit edilmesi,ödenmeyen kâr payı ve hak edişlerin tespit edilmesi,davalının hesabına geçirdiği 129.000 USD ile şirketin elde edeceği kazanç üzerinden zararının tespit edilmesi ve müvekkilinin fazlaya ilişkin haklarının saklı tutularak uğramış olduğu zarara karşılık 20.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, tarafların davacının iddiasının aksine 1998 yılında ... Ltd. Şti'yi kurduklarını, davacının %44, davalının %56 hissedar olduğunu, müvekkilinin şirketten 129.000 USD aldığı iddiasının doğru olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davacının davalı şirketteki ortaklığının halen devam ediyor olması nedeniyle sahtecilikle paylarının devredildiği iddiası yerinde bulunmadığı, kar payı dağıtılması talebine ilişkin davasını ise şirkete karşı açmadığından, davalının şirketten 129.000 USD aldığı ve şirkete ait araçları başka şirketlere bedelsiz kiraladığı yönündeki iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava dışı şirketin kârın dağıtılmasına ilişkin karar almamış olmasına ve diğer alacak kalemi yönünden ise davacının dolaylı zarar kapsamındaki talebi nedeniyle hükmedilecek tazminatın kendisine verilmesini isteyemeyecek bulunmasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.