MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/02/2014 tarih ve 2013/152-2014/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2011/29814 sayılı ve “...” ibareli marka başvurusunun TPE YİDK’nın 2013-M-1785 sayılı kararıyla, 77876, 80881, 96334, 2008 06080 sayılı ''...'' unsurlu markalarla ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçe gösterilerek KHK 7/1 (b) maddesi uyarınca reddedildiğini, oysa markalar arasında bu denli benzerlik bulunmadığı ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru markası kapsamından çıkartılan mal ve hizmetlerin, aynen ret gerekçesi markaların kapsamında da bulunduğu, başvuru konusu marka ile redde mesnet markalar arasında ayniyet veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 20/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.