MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.12.2013 tarih ve 2013/300-2013/349 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ...A.Ş. .... Şubesi'ne 24.12.1999 tarihinde 17.420 TL yatırdığını, banka görevlilerin devlet güvencesi altında olduğu ve hatta iki bankanın aynı banka olduğu yönündeki aldatıcı yönlendirmeleri sonucu mevduatın off shore bankasına yatırıldığını, daha sonra bu paranın banka yöneticileri ve şirketlerine aktarıldığını, bu paravan banka aracılığıyla vatandaşların aldatıldığını ileri sürerek, anılan meblağın 24.12.1999 tarihinden itibaren mevduata uygulanan azami faiz oranıyla birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, husumet, zamanaşımı, hak düşürücü süre ve esas yönünden davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, zamanaşımının paranın off shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığı tarihten itibaren başlayacağı, Yurtbank A.Ş'nin TMSF tarafından el konulmasından sonra en son Ing Bank A.Ş'nin çatısı altına girdiği, davacının yatırdığı paranın.... Ltd adlı paravan bankaya aktarıldığı, ancak fiilen bu hesaba aktarılmayıp bankanın uhdesinde kaldığı, bankanın müşterisini zarara uğrattığı, Yurtbank A.Ş. ile off shore bankası arasında organik bağ olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 16.121,85 TL'nin 08.10.1999 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı banka vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekili ve feri müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Ancak, davacı taraf alacağın mevduata uygulanan azami faiz oranıyla birlikte tahsilini talep ettiğinden, mahkemece alacağın avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK'nın 438/7'nci maddesi uyarınca belirtilen yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı banka vekilinin ve feri müdahil TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1) numaralı bendindeki "avans" ibaresinden önce gelmek üzere "en yüksek mevduat faizini aşmamak koşuluyla" ibaresi eklenmek suretiyle kararın davalı banka yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı bankaya iadesine, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy