Taraflar arasında görülen davada verilen 21/03/2013 gün ve 2009/82-2013/73 sayılı kararı onayan Daire’nin 28/02/2014 gün ve 2013/14247-2014/3773 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 2003 yılından beri turizm otelcilik sektöründe faaliyet gösterdiğini, 2004 yılı Haziran ayında , 2005 yılında isimli otelleri hizmete açtığını, 2009 yılında isimli oteller zincirine devam ettiğini, müvekkilinin ibaresini 2004 yılından beri aralıksız kullanıp yaptığı yatırımlar ile turizm sektöründe haklı bir şöhrete kavuşturduğunu, ibaresi üzerinde 556 sayılı KHK’nın 8/3 maddesi uyarınca öncelik hakkına sahip olduğunu, davalının 2005/25136 sayılı ibareli markasını tescil ettirmeden önce müvekkilinin " ibaresini 43. sınıfta bulunan geçici konaklama hizmetleri için kullanmaya başlayıp sektörde ayırt edici hale getirdiğini, davalının anılan hizmetler bakımından kullanımı bulunmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2005 25136 sayılı markanın geçici konaklama hizmetleri için kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiş, ıslahla davalının tescilinin kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, davalının markasının 43. sınıftaki tüm hizmetler bakımından hükümsüzlüğünü talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce gerekçe ilave edilerek onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ile davacı vekili temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını istemiş ise de uyuşmazlığın HUMK'nun 438/1. maddesinde belirtilen davalardan olmadığı gibi anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca da duruşma yapılmasına gerek görülmemiş olmasına göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.
.../...
-2-
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarakgelir kaydedilmesine, 16/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy