MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/02/2012 gün ve 2011/247-2012/25 sayılı kararı bozan Daire’nin 14/01/2014 gün ve 2012/8581-2014/726 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin mobil telekomünikasyon hizmeti veren bir şirket olduğunu, davalının da aynı alanda faaliyette bulunduğunu, davalının yapmış olduğu reklam filminde “zaten dünya futbolunda 5-3-2'ye yer yok, bu sistemi değiştirelim 5-3-2 olmuyor, o zaman ...’ya geçeceğiz, kalkın ...ya geçiyoruz…” sözleri ile müvekkilini kötüleyip ticari itibarına saldırıda bulunduğunu, bu eylemin haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, davalının haksız rekabetin tespit ve men’i ile 10.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birilikte davalıdan tahsilini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, reklam filminde haksız rekabet oluşturacak bir eylemin bulunmadığını, reklamda davacıya yönelik kötüleme olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalı tarafından hazırlanıp televizyonlarda yayınlanan reklam filminde ...'nın avantajlı bir tarifesinden söz edilerek karşılaştırma yapıldığı, bu karşılaştırma yapılırken reklamda rol alan “teknik direktörün “5-3-2 olmuyor, o zaman...'ya geçeceğiz” sözleriyle “..." ifade ettiği, bu şekilde davalının kendi hizmetini tanıtıp överken rakibini somutlaştırmış bir şekilde kötüleyerek pahalı hizmet veren firma olarak gösterdiği, bu reklam filmiyle haksız rekabet yaratıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, davalının yayınladığı reklam filminin haksız rekabet oluşturduğunun tesbiti ile bu şekilde oluşan haksız rekabetin men'ine, 200.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, maddi tazminat ve ilan isteminin reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 14.01.2014 günlü ilamıyla hükmedilen manevi tazminat miktarı yönünden davalı yararına bozulmuştur.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.