Taraflar arasında görülen davada bozmaya uyularak verilen 22/05/2013 tarih ve sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ...Ş.’nin 03.10.1997 tarihinde diğer davalı tarafından kurulup, şirketin tek imza ile yetkilisinin davolduğun ayağı olan 19.12.1996 tarihinde, da ’nın kurulduğunu, aktardığını ve 07.07.1999 tarihinde hileli olarak iflas ettirdiğini, davalıların kurdukları şirketler aracılığı ile yüksek oranlarda faiz garantisi ve geri ödeme güvencesi ile milyonlarca para topladıklarını, davacıya da aynı garantileri vererek tahsil ettikleri 100.000 09.05.2007 tarihli ihtarnameye rağmen davacıya iade etmediklerini, yurt dışında kurulan adı geçen şirketlerin müvekkilinden ve diğer mağdurlardan toplanan paraların sayılı kararında belirtildiği üzere davalıların şahsi hesaplarına aktarıldığını, “davacının farklı tüzel kişi olanyatırdığı parayı davalılardan isteyemeyeceği” şeklindeki davalı tarafın ret gerekçesinin “hukuka aykırı faaliyetlere kılıf uydurulması” olduğunu ileri sürerek, davalıların hukuka aykırı para topladıklarının tespitine, davacı ile davalılar arasında mevzuata aykırı şekilde kurulan ilişkinin hükümsüzlüğüne, 100.000 DM’nın (51.129,18 Euro’nun) karşılığı olan 92.032 YTL’nın yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davacı ile müvekkilleri arasında para alış-verişi olmadığından müvekkillerine husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkillerinin yasalara aykırı bir davranışı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davacının şirketlerine gizli ortaklık senedi ile verdiği miktardan tüzel kişilik perdesinin aralanması ilkesine göre gerek müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne ve 92.032,00 TL'nin davalılardan alınıp davacıya verilmesine; 09.01.2008 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi uygulanmasına karar verilmiştir.
Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.714,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.