MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08.10.2013 tarih ve 2013/87-2013/170 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 1999/4530 sayılı "... V+şekil”, 2007/51658 sayılı "...+şekil" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2007/55143 sayılı "..." ibaresinin marka olarak tescil başvurusuna yaptıkları itirazı reddedildiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptalini, markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... A.Ş. vekili, müvekkili şirketin başvurusunun davacıya ait markalar ile karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, müvekkili adına tescilli 2004/15147 sayılı “...” markası nedeniyle kazanılmış haklarının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalının çekişmeli olmaktan çıkmış ve esas unsurunu değiştirmeden fiilen kullandığı 2004/15147 sayılı "..." ibareli marka, aynı veya aynı tür malları içeren, hemen hemen aynı gibi algılanan "..." ibareli başvuru bakımından kazanılmış hak oluşturduğu, bir başka ifadeyle YİDK kararı sonucu itibariyle isabetli olup iptalini ve tescil edilen davalı markasının hükümsüzlüğünü gerektiren bir husus mevcut olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.