MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.02.2014 tarih ve 2013/76-2014/21 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının ''...'' ibareli markasını tescilli olduğu tıbbı ve bağlantılı hizmetler ile eğitim, öğretim, fotoğrafçılık, tercüme, bahçecilik, ormancılık vb. hizmetler alanında kullanmadıklarını belirterek 41. ve 44. sınıf mal ve hizmetler yönünden davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin ''...'' ibareli markasının tanınmış olduğu, tescilli olduğu tüm hizmetler yönünden kullanıldığını ve bu hizmetlerin birbiri ile bağlantılı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı markasının 44.1 tıbbi hizmetler, 44.2 güzellik bakım hizmetleri, 44.3 veterinerlik hizmetleri, 44.4 tarım ve bahçecilik hizmetleri, 41.7 fotografik hizmetler ve 41.08 tercüme hizmetleri alt gruplarında davalı kullanımının kanıtlanamadığı, markanın sabun ürünü için kullanıldığı tespit edilmiş ise de bu emtianın 3. sınıfta kayıtlı olup, güzellik bakım hizmetleri bakımından bağlantılı ürün sayılamayacağı, davalının kendi iç üretim, yönetim alanındaki ağaç dikme, bakım faaliyetlerinin markanın kullanımı sayılamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına 556 sayılı KHK'nın 42/1-c bendi Anayasa Mahkemesi'nin kararıyla iptal edilmiş ise de, mahkemece bu madde hükmüne dayanarak verilen kısmi hükümsüzlük kararının aynı KHK'nın 14. maddesi uyarınca kullanmama nedeniyle dava konusu markanın kısmen iptali olarak anlaşılacak olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy