MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davad.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/04/2014 tarih ve 2014/98-2014/155 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava konusu meblağ 19.292 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının 04/05/2010 - 27/04/2011 tarihleri arasında boya üretim müdürlüğü kısmında teknisyen olarak çalıştığını, ihbar önellerine uymadan ve hiçbir geçerli sebep bulunmaksızın işten ayrıldığını, sözleşmeye aykırı şekilde 2 yıl içinde rakip firma DYO'da işe başladığını, davalının görevi nedeniyle teknik ve mesleki bilgi, donanım ve sırlara sahip olduğunu, müşterileri tanıdığını, davalının rekabet yasağına uymayarak iş akdini feshedip aynı sektörde faaliyet gösteren başka bir şirkete geçmekle edindiği tüm ticari bilgi ve sırları rakip firmada kullandığını, hizmet sözleşmesinde düzenlenen cezai şartı ödemesi gerektiğini ileri sürerek; 14.340,00 TL cezai şartın akdin feshi tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalının işten haklı sebeplerle ayrıldığını, ayrıca ürün sırları, renk formülleri gibi kimsenin ulaşamayacağı bilgilere ulaşmadığını, formüllerin kodlanmış olduğunu, işçilerin kodları bilme imkânının bulunmadığını davalının DYO'daki işinin davacı şirketteki işinden farklı olduğunu, iki şirketin çalışma sisteminin farklı olduğunu, cezai şartın tek taraflı düzenlendiğinden geçersiz bulunduğunu olduğunu, davaya konu sözleşmede süre, bölge ve işin türünün çok ağır şartlara bağlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı şirkette renk teknisyeni olarak çalışan davalının iş sırrı sayılabilecek formül içeriklerine vakıf olduğunun, işçinin işletmede elde ettiği “özel bilgilerin” belirlenemediği, işçinin kendi mesleki bilgi ve deneyimi ile sektörde faaliyet gösteren pek çok firmada az çok bulunabilecek bilgilerin, benzer üretim tekniklerinin rekabet yasağı ile korunacak iş sırlarından da olmadığı, uyuşmazlıkta ispat yükünü taşıyan işverence önemli bir zarara uğrama ihtimalinin de somutlaştırılıp ortaya konmadığı, böylece Borçlar Kanununun 349. maddesi hükmüne uygun bir haksız rekabet sözleşmesi yapılmadığı, madde metninde yer alan işin türüne ilişkin 3. unsurun gerçekleşmediği, davacının davalıdan cezai şart talep hakkının bulunmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy