MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
(FİKRİ SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)
Taraflar arasında görülen davada. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27/03/2014 tarih ve 2014/83-2014/160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin, 07/11/1996 tarihli Türkiye Sicil Gazetesi'nde ilan edildiği üzere, 07/11/1996 tarihinden 13/10/2006 tarihine kadar . Ltd. Şti. ticaret unvanını kullandığını, 13/10/2006 tarihinde ticaret unvanını ". Şti” olarak değiştirdiğini, ayrıca markasını da 14/07/2004 tarihinde tescil ettirdiğini, müvekkili şirket ile aynı faaliyet alanında ve bölgede faaliyet gösteren davalı şirketin unvanını müvekkilinden sonra aldığını, davalı unvanının müvekkili şirketin ticaret unvanı ile iltibas halinde olduğunu, her iki unvanda da esas unsurun " kelimesi olduğunu ve bunun iltibasa neden olduğunu ileri sürerek davalı şirketin, müvekkili şirketin ticaret unvanına yönelik tecavüzünün tespitine ve men'ine, davalı şirket adına tescilli ticaret unvanının ticaret sicilinden terkinine, iltibas nedeniyle ortaya çıkan haksız rekabetin ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, unvanının ve markasının gerçek hak sahibinin olduğunu ve davacının uzun süre sessiz kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak; davanın kısmen kabulü ile " kelimesinin davalının ticaret unvanından terkinine, davalının sicilden terkin edilinceye kadar tescilli ticaret unvanını kullanmasının haksız rekabet teşkil etmeyeceği anlaşıldığından, davacının, davalının ticaret unvanından "Memişoğlu" ibaresinin terkini dışında kalan, fazlaya ilişkin (haksız rekabetin tespit ve menine yönelik) talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.