Taraflar arasında görülen davad verilen 09/05/2013 gün ve 2012/747-2013/130 sayılı kararı onayan Daire’nin 25/02/2014 gün ve 2013/17728-2014/3471 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirket ile müvekkil şirketin iştirakı olan vehükümlerine göre kurulmuş iki sermaye şirketi olduğunu, 06.11.2011 tarihinde davalı şirketin hesabına 2.080.000,00 TL mali destek amaçlı borç para aktarıldığını, davalı şirketin bu borcun 450.000,00 TL'lik kısmını 27.01.2011 tarihinde, geriye kalan 1.630.000,00 TL'lik kısmını ise 29.12.2011 tarihinde ödediğini,ancak müvekkilinin faiz alacağı için düzenlediği 30.12.2011 tarihli 172.061,45 TL'lik faturayı kabul etmeyerek iade ettiğini ileri sürerek, 172.061,45 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak gelir kaydedilmesine, 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy