MAHKEMESİ: EREĞLİ (KONYA) 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 13/05/2014
NUMARASI: 2013/563-2014/340
Taraflar arasında görülen davada Ereğli (Konya) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/05/2014 tarih ve 2013/563-2014/340 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka şubesinden 2007-2008-2009-2010 ve 2011 yıllarında kullandığı kredilerin akabinde dosya masrafı adı altında kesinti yapıldığını, yapılan kesintilerin yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, 2.051,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu kesintilerin yasa ve sözleşme hükümlerine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında akdedilen kredi sözleşmesinde yapılacak kesintiler konusunda anlaşılmış olup, davalı tarafından bu doğrultuda davaya konu kesintilerin yapıldığı, somut olayda 4077 sayılı TKHK'nın uygulama alanı bulunmadığından kesintilerin haksız şart olup olmadığı yönünde de herhangi bir değerlendirme yapılamayacağı, sözleşme serbestisi çerçevesinde yapılan kesintilerde bir hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davacının kullanmış olduğu genel kredi (tarım destek kredisi) nedeniyle davalı tarafından dosya masrafı adı altında yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, mahkemece taraflar arasında akdedilen kredi sözleşmelerinin ekleri ile birlikte tümünün dosya arasına alınıp, davalı banka ile diğer bankaların uygulamasına göre bu tür işlemlere kredi grupları bakımından uygulanan dosya masrafı miktarları getirtilip, karşılaştırılarak davalı banka tarafından yapılan kesinti miktarının uygun olup olmadığı veya ne miktarda olduğu, davacıya iadesi gereken miktar bulunup bulunmadığı hususlarında değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken eksik incelemeye dayalı, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.