MAHKEMESİ : MERSİN 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/01/2015
NUMARASI : 2015/22-2015/22 D. İŞ
Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/01/2015 tarih ve 2015/22-2015/22 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi İhtiyati hacze itiraz eden borçlu vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati hacze itiraz eden borçlu vekili; müvekkili aleyhine evrak üzerinden yapılan değerlendirme neticesinde ihtiyati haciz kararı verildiğini, ihtiyati haczin dayanağı olan çekin keşide yerinin ve müvekkilinin yerleşim yerinin Adilcevaz olması hasebiyle yetkili mahkemenin Adilcevaz Mahkemeleri olduğunu, alacaklının yerleşim yeri mahkemesi olan Mersin Mahkemelerince ihtiyati haciz kararı verilemeyeceğini, müvekkilinin alacaklıya herhangi bir borcunun bulunmadığını savunarak ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Karşı taraf (alacaklı) vekili, müvekkilinin çeke dayalı ve temel ilişkiden soyut olarak ihtiyati haciz isteminde bulunduğunu, müvekkilinin ihtiyati haczin dayanağı olan çeki vadesinde muhatap bankaya ibraz ettiğini çekin karşılıksız çıkması nedeniyle borcun aranılacak borç olmaktan çıkıp götürülecek borca dönüştüğünü, bu nedenle alacaklının ikametgahı mahkemelerinin de yetkili olduğunu, müvekkilinin iki borçlu hakkında ihtiyati haciz isteminde bulunduğunu, borçlulardan birinin yetkiye itirazının olmaması nedeniyle diğer borçlu yönünden de mahkemenin yetkili sayılacağını savunarak talebin reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; ihtiyati haciz talebinin karşılıksız çeke dayandığı, çekin muhatap bankaya ibraz edilip karşılıksız kaldığının tespitiyle artık aranılmasının bittiği, bu durumda çeke dayalı borcun götürülecek borç niteliğinde olduğu, İİK'nın 50. ve TBK'nın 89. maddesi uyarınca alacaklının ikametgahı mahkemesi olan mahkemenin yetkili bulunduğu gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati hacze itiraz eden borçlu vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, İhtiyati hacze itiraz eden borçlu vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, İhtiyati hacze itiraz eden borçlu vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy