MAHKEMESİ: ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/03/2015 tarih ve 2014/284-2015/155 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Almanya'da 02/12/2003 yılından itibaren 29, 30, 31. sınıflarında tescilli ''...'' markasının sahibi olduğunu, Türkiye'de de adına tescilli ''...'' markasının bulunduğunu, müvekkilinin Türkiye'de anılan marka adı altında ithalat yaptığını ve markayı kullandığını ancak, marka 29. ve 30. sınıflarda davalı adına tescilli olması nedeniyle markadan yararlanamadığını oysa, davalının adına tescilli markayı kullanmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2003/ 17389 no'lu ''MİRAS+Şekil'' markasının tescilli olduğu 29. ve 30. sınıflar yönünden kullanılıp kullanılmadığının tespitini ve 556 sayılı KHK'nın 14 ve 42. maddeleri uyarınca kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket temsilcisi, markanın şirketi adına tescilli olup, şirket tarafından kullanıldığını, bunun için fabrika alındığını, anılan markalı ürünlerin satıldığını ve marka ile ticari faaliyette bulunulduğunu, davacı iddialarının yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından sunulan belgeler uyarınca markanın etkin olmayan ve ciddi nitelik taşımayan şekilde en son 2004 yılı fatura ve ambalajlarında bizzat marka sahibi tarafından "...." ve "..." şeklinde kullanıldığı ancak, bu kullanımın 556 sayılı KHK anlamında etkin ve ciddi bir kullanım olarak değerlendirilmediği ayrıca, davalı tarafından dosyaya sunulan belge ve delillerin 556 sayılı KHK'nın 14. m. kapsamında etkin ve ciddi bir kullanımı ispat edemediği yine, miras markası adıyla kullanılan faturaların 2004 tarihli olduğu, anılan KHK hükmüne göre kullanmama süresi 5 yıl olup, 2004 tarihindeki kullanımdan bu yana da 10 yıl geçtiği ve 10 yıldır markanın kullanılmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, 2003/17389 no'lu, "MİRAS+ Şekil" markasının 29 ve 30. sınıflar için kullanılmadığının tespitine ve anılan sınıftaki tüm emtialar yönünden 556 KHK'nın 14. ve 42. m. uyarınca kullanmama nedeniyle hükümsüzlüğü ile sicilinden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, davalı şirket temsilcisi temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve her ne kadar Anayasa Mahkemesi'nin 09/04/2014 tarih, 2013/147 E., 2014/75 K. sayılı kararıyla 556 sayılı KHK'nın 42/1-c bendi iptal edilmiş ise de, aynı KHK'nın 14. maddesi uyarınca markanın kullanılmaması nedeniyle kısmen iptaline ve sicilden terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirket temsilcisinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı şirket temsilcisinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı şirketten alınmasına, 04/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.