MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/09/2014 tarih ve 2011/265-2014/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı adına tescilli 2005/00522-4 ve 2005/00522-7 no'lu tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliğine haiz olmadığını zira, ... Patent Enstitüsü'ne davalı adına tescilli 40204805-0001 no'lu tasarımın başvuru tarihinin 7.6.2002, tescil tarihinin ise 25.09.2002 olduğunu, davalının ...'da 2002 yılında tescil ettirdiği tasarımı 2 yıl yani, tasarımlar yeniliğini kaybettikten sonra OHIM nezdinde 27.08.2004 tarihinde 219 142-4 ve 7 no ile adına tescil ettirmiş ise de, tasarımların iptali için yapılan başvuruda sürecin devam ettiğini, davalının OHIM nezdinde başvurduğu ancak artık yenilik özelliği kalmamış tasarımlar için 6 aylık rüçhan süresini kullanarak Türkiye'de 2005/00522-4 ve 7 no'lu tasarım tescili sağladığını ve bu tasarımların ...'da tescilli tasarım karşısında yeni olmadıklarını, ...'da tescilli tasarım ile 2004 yılında OHIM nezdinde tescil edilen tasarımların aynı olup, bu tescile bağlı Türkiye'de yapılan tescillerin de yeni ve ayırt edici olmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli 2005/00522-4 ve 2005/00522-7 no'lu tasarımların hükümsüzlüğü ile sicilden terkinin talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin OHIM nezdindeki tasarım tescili ile dava konusu tasarımlar arasında 1 yıldan az bir süre bulunduğunu, tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik niteliğine haiz olup, hükümsüzlük şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ... Patent Enstitüsü'nde yapılan 2002 tarihli tasarım tescilleri ile davalıya ait 2005/00522-4 ve 2005/00522-7 sayılı tasarımların genel görünümlerinin, bıraktıkları genel izlenimlerin aynı olduğu, tasarımların temel biçimlerinin ögelerin, yerleşimlerinin, birbirleri ile ilişkilerinin önemli ölçüde benzer olduğu, çevre bantları, üst yüzeydeki kapağın açık ya da kapalı oluşu, havalandırma kapağı unsurları gibi hususların küçük ayrıntı olarak algılandığı, bütünün algılanmasında ayırt edicilik yaratmadığı, bu ürünlerin kullanım yerleri ve amaçları sebebiyle genellikle bu morfolojide üretildiği, piyasadaki mevcut soğutma ünitelerinin genellikle benzer tipolojide oldukları, tasarımların bilgilenmiş kullanıcı tarafından ayırt edilemeyecek kadar benzer olup, aralarındaki küçük farklılıkların önemsiz olması nedeniyle tasarımların, 554 sayılı KHK'nın 6/1 maddesi gereğince aynı kabul edilmesi gerektiği, dolayısıyla yenilik unsurunun bulunmadığı, tasarımların genel izlenim bakımından belirgin bir farklılığının bulunmadığı, hatta bilgilenmiş kullanıcı tarafından dahi ayırt edilmesi güç olduğundan 554 sayılı KHK'nın 7. maddesi anlamında ayırt edicilik unsurunun da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile, davalı adına tescilli 2005/00522-4 ve 2005/00522-7 sayılı tasarımların hükümsüzlüğü ile sicilinden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy