MAHKEMESİ: ... .. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 18/05/2015
NUMARASI: 2014/1019-2015/415
Taraflar arasında görülen davada ... .. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/05/2015 tarih ve 2014/1019-2015/415 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankanın ... Şubesi’nce yatıracağı 750.000,00 USD için yıllık net %8,875 oranında faiz önerildiği halde yapılan ödemelerde faizin %4,4375 oranında uygulandığını ileri sürerek, müvekkiline eksik ödenen 31.170,00 USD'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; bozma sonrası ıslah dilekçesiyle, 31.170,00 USD'nin davanın açıldığı tarihteki Merkez Bankası kur karşılığı olan 47.786,00 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davacının davalı banka yetkilileri tarafından, diğer banka tarafından verilen faiz oranının kendileri tarafından da verilebileceği belirtilerek ikna edildiği, böylelikle davacının parasını davalı bankaya vadeli döviz hesabına yatırdığı, davalı banka tarafından davacıya yıllık net % 8,875 oranında faiz ödeneceğinin vaat edilmesine rağmen % 4,4375 oranında faiz ödendiği, bu durumda eksik ödenen faiz miktarının 29.839,86 USD olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 29.839,86 USD'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan faiz alacağı istemine ilişkindir. Davacı, davalı banka tarafından kendisine yıllık net %8,875 oranında faiz sözü verildiğini ve faizin eksik ödendiğini iddia etmekte olup, mahkemece aldırılan bilirkişi raporlarında, davacının davalı bankadan 13.05.2002 ve 12.11.2002 tarihlerinde toplamda %8,875 faiz oranına denk gelen 61.148,76 USD tahsil ettiği ve uyuşmazlığın anaparanın eksik ödenmesinden kaynaklandığı belirlenmiştir. Ayrıca, davacı 08.05.2002 valörlü nominal değeri 689.000 olan 12.05.2003 vadeli 6 ayda bir kupon faizi ödemeli Eurobond alımını içeren talimatı imzalamış olup, 13.05.2002 tarihinde ilk 6 aylık faiz ödemesini tahsil etmiş ve bu hususu zımni olarak kabul etmiştir. Davacının bankaya yatırdığı 749.555,44 USD ile nominal değeri 689.000 olan bir yıl vadeli Eurobond cinsinden kuponlu tahvil alınmış ve vade tarihinde alınan Eurobond’un değeri 719.574,38 USD olarak davacının hesabına yatırılmıştır. Davacının eksik ödendiğini ileri sürdüğü miktar faiz ödemesinden değil, vade tarihindeki Eurobond değerinden kaynaklanmaktadır. Bu durumda, mahkemece, davacının talebinin eksik ödenen faiz alacağına ilişkin olduğu, davacının bankaya giderek Eurobond alımına ilişkin talimatı imzaladığı ve 13.05.2002 ile 12.11.2002 tarihlerinde toplamda %8,875 oranında faiz ödemesini tahsil ederek Eurobond alımına ilişkin işlemin kabulünde olduğu, göz önüne alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.