MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/05/2014 tarih ve 2013/181-2014/135 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin ... ibareli 2003/... sayılı markasının tanınmış marka sayılması için ...’ye yaptıkları talebin reddedildiğini ileri sürerek, müvekkiline ait anılan markanın tanınmış bir marka olduğunun tespiti ile bu istemin reddine dair kurum kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, sunulan deliller kapsamından davacı markasının tanınmış marka sayılması kanısına ulaşılmasının mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının ... ibareli 2003/... sayılı markasının, kapsamında yer alan 6, 9 ve 35.sınıf ürün ve hizmetler bakımından geniş bir coğrafyada kullanılan, yazılı ve görsel tanıtım araçlarıyla gerçekleştirilen kuvvetli reklâm ve yaygın dağıtım ile reklâm ve haberlerle davacı teşebbüsüne sıkı sıkıya bağlı olan; hizmet veya ürünlerinin taşıdığı garanti ve kalite ile bilinen; müşteri, akraba, dost ve düşman ayrımı yapılmaksızın, coğrafi sınır, kültür ve yaş farkı gözetilmeksizin, tüm insanlar tarafından refleks hâlinde hemen hatırlanan bir marka olmadığı, yani 556 sayılı KHK'nin aradığı şartları taşıyan bir tanınmış marka olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy