MAHKEMESİ : BURSA 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)
TARİHİ : 21/05/2014
NUMARASI : 2008/480-2014/250
Taraflar arasında görülen davada Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/05/2014 tarih ve 2008/480-2014/250 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin mobilya sektöründe münhasıran gençlere ve çocuklara yönelik mobilyalar üreten, gençler için tasarlanmış mobilyaları üretmeyi meslek edinen ilk ve tek firma olduğunu, davacı adına tescilli 2003/02266 nolu karyola, 2005/03318 nolu gardrop ve iki kapılı dolap, 2006/00010 nolu iki kapılı dolap, 2003/02431 nolu karyola ve şifonyer, 2006/00018 nolu gardrop ve şifonyer, 2006/00019 nolu gardrop, şifonyer ve yatak ile 2006/00010 nolu 3 kapılı dolap tasarımlarının davalı tarafından aynı ve belirgin biçimde benzerlerinin haksız olarak taklit edilip üretilerek ve satışa sunulduğunu, davalının bu şekildeki haksız eylemi ile hem tüketicileri aldattığı gibi müvekkilinin ticari itibarını da zedelediğini ileri sürerek, tasarıma tecavüzün önlenmesini, 554 sayılı KHK 52/2-c, 53. maddesi uyarınca 10.000 TL maddi tazminatın faizi ile tahsilini ve kararın masrafları davalıdan alınarak tirajı en yüksek ulusal iki gazete ile ulusal yayın yapan bir televizyon ve radyoda ilan edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, ürünlerinin davacının tasarımlarına benzemediğini savunarak davanın reddini talep ve dava etmiş, karşı davasında ise, asıl davanın dayanağı olan davacı tasarımlarının yeni ve ayırt edici olmadığını ileri sürerek tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, birleşen davada, hükümsüzlüğü istenen davalı adına tescilli tasarımların yeni ve ayırt edici olduğu gerekçesiyle birleşen davanın reddine, asıl davada davalı tarafından üretilen bir kısım ürünlerin davacının bir kısım tescilli tasarımlarının benzeri olduğu, davacının 2006/0019 tescil nolu "K." tasarımına dair iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile tasarıma tecavüzün önlenmesine, üretimde kullanılan araçlar ile vasıtaların başka ürünlerin üretimlerinde de kullanıldığı anlaşıldığından bunlara el konulmasına ilişkin istemin reddine, 554 sayılı KHK'nın 59. maddesi gereğince hüküm kesinleştiğinde karar özetinin gideri davalıdan alınmak suretiyle ülke genelinde yayınlanan ve tirajı 50.000 üzerinde bulunan bir gazetede 1 kez ilanına, 554 sayılı KHK'nın 52/2-b ve 53. maddesi gereğince hesaplanan 5.195,58 TL maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek faiziyle tahsiline, davacının 2006/0019 sayılı karyola tasarımı yönünden ve fazlaya ilişkin maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekiller temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Ancak, davalı taraf, davacının 2003/02266 sayılı araba şeklindeki yatak tasarımına tecavüz ettiğini iddia ettiği davalı ürününün dava dışı A. Ö. adına tescilli olduğunu, davalı ile dava dışı kişi arasında düzenlenen tasarım lisans sözleşmesi uyarınca dava konusu ürünü kullandıklarını savunmuş ve dosyaya davalı ile dava dışı A. Ö. arasında düzenlenen 13.02.2008 tarihli tasarım lisans sözleşmesini sunmuştur. Lisans sözleşmesine konu olan 2007/02842 sayılı tasarım belgesi de dosya kapsamına alınmıştır. Bu durumda mahkemece, lisans sözleşmesine konu tasarım ile davacının 2003/02266 sayılı araba şeklindeki yatak tasarımına tecavüz teşkil ettiğini iddia ettiği davalı ürününün, aynı olup olmadığı yani davalının dava konusu ürünü tescilli tasarım kapsamında kullanıp kullanmadığı hususlarının belirlenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken davalının bu savunması değerlendirilmeksizin davalının bu ürün yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
3- Öte yandan, mahkemece davacının her bir tasarımı için hükmedilen tazminat miktarının ayrı ayrı belirlenmesi gerekirken, hangi tasarım için ne kadar olduğu belirtilmeksizin, tazminata hükmedilmesi de doğru olmamış kararın bu nedenle de davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
4- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin tazminatın miktarına yönelik sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden taraflara iadesine, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy