MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/01/2015 tarih ve 2014/103-2015/20 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 6, 7 ve 9. sınıftaki ürünleri içeren, "..." ibareli marka tescil başvurusunun Markalar Dairesi tarafından dava dışı şirketlere ait "..." ibareli markalar mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca reddedildiğini, itirazında sonuçsuz kaldığını, başvuru konusu işaretle redde mesnet alınan markalar arasında kapsamlarındaki ürünler itibariyle ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığını, ürünlerin farklı olduklarını, bu farklılıkların markaları ayırt edilemeyecek derecede benzerlikten çıkardığını ifade ederek başvurularının reddine dair YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, redde mesnet alınan markaların asıl ve ayırt edici unsurunun ‘‘...’’ ibaresi olduğu, anılan kelimenin doğrudan 6, 7 ve 9. sınıftaki ürünler bakımından vasıf bildirici niteliğinin bulunmadığı, ayırt ediciliğinin yüksek olduğu, başvuru konusu işaretin de asıl ve ayırt edici unsurunun "..." ibaresi olduğu, ilk bakışta ve derhâl redde mesnet markaların bir versiyonu olduğu yönünde izlenim doğdugu, ayırt edilemeyecek derecede benzer oldukları yönünde intiba doğmasının kaçınılmaz olduğu, başvurunun kapsamında bulunan 6, 7 ve 9. sınıftaki ürünlerden yalnızca valf ürünlerinin redde mesnet markalardaki ürünlerle aynı türden olduğu, ortalama düzeydeki yararlanıcı ve tüketicilerin bu marka ve işaretin walf emtiası için hiç bir ayrıntılı araştırma ve inceleme yapmaksızın başvuru konusu işaret ile redde mesnet markayı karıştırılacak derecede benzer görmesinin kaçınılmaz olduğu, buna karşın kalan malların redde mesnet marka kapsamında bulunmadığı, bu sebeple ortalama tüketicilerin davalı markalarıyla sunulan ürünleri satın almak isterken başvuru konusu işaretle sunulan ürünleri satın alacaklarının söylenemeyeceği, bu hususunun belki işletmesel bağlantılandırma suretiyle iltibasa neden olabileceği, ancak bu şekildeki karıştırma ihtimalinin 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi kapsamında bulunmadığı, ...'nin ret kararının kısmen hukuka uygun olduğu gerekçesiyle marka tescil başvurusunun reddine dair kararın iptali için açılan davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy