MAHKEMESİ: BURSA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 17/09/2014
NUMARASI: 2014/173-2014/269
Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/09/2014 tarih ve 2014/173-2014/269 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı J.. A..'nin ortağı olduğunu, aynı zamanda davalı işyerinde doktor olarak çalışmalarda bulunduğunu, bu çalışmaları nedeniyle ücret alacaklarının oluştuğunu, alacağının tahsili amacıyla yapılan icra takibine davalı şirketçe kısmen itiraz edilerek 176.117,60 TL ödemede bulunduğunu, davalı alacak miktarını kabul etmekle birlikte mütemerrit olmadığı iddiasıyla faize itiraz ettiğini ileri sürerek; icra takibine yapılan itirazın iptalini, alacağın % 40'ından aşağı olmamak kaydıyla tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalı şirketin, alacaklı tarafından takip öncesinde gönderilecek bir temerrüt ihtarı ile temerrüde düşürülmediğinden, takip öncesi döneme ait olarak işlemiş faiz talebinde bulunulmasının yasaya uygun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, temerrüt ihtarında talep edilen alacağın miktarının ve ödenmesi istenilen tarihin belirtilmesi gerektiği, davacının 22.06.2010 tarihli dilekçesinin bu unsurları taşımadığı, bu suretle geçerli bir temerrüt ihtarından bahsedilemeyeceği, dolayısıyla davacının davalıyı usulüne uygun ihtarla temerrüde düşürmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.