MAHKEMESİ: FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... ... .... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/04/2015 tarih ve 2013/102-2015/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin kendi faaliyet alanı içinde kalan ....sınıf mallar için yaptığı "..." ibareli marka başvurusunun davalının adına tescilli aynı ibareli marka sebebiyle reddolunduğunu davalı şirketin bilgisayar sektöründe faaliyet göstermekte olduğu ve tekstil sektöründeki mal ve hizmetleri içine alan 23,... ve ... sınıflarda bugüne kadar hiçbir ticari faaliyette bulunmadığını, bu sınıflardaki tescilleri de diğer pek çoğu gibi, markayı kapatma ve yedekleme amaçlı kötüniyetli tesciller olduğunu, tescil başvurularının üzerinden altı yılı aşkın bir zaman geçmiş olmasına rağmen markanın bu alanlarda kullanılmamış olmasının bunun açık bir göstergesi olduğunu belirterek davalı 2003/15775 nolu marka tescil belgesinin 23,... ve ... Nice sınıfları yönünden iptalini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacı yan zarar gören kişi sıfatına haiz olmadığından haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olarak ikame edilen davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen kararda; asıl olan iyi niyet olduğu için tescilin kötü niyetle olduğunun bunu iddia eden tarafından ispatlanması gerektiği ve davacı tarafça kötü niyetli tescile ilişkin herhangi bir delil ve belge de ibraz edilemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.