MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/02/2015 tarih ve 2014/98-2015/113 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; .... Katılım Bankası'ndan kredi alabilmek için 2008 yılında imzaladığı kredi sözleşmesi kapsamında müvekkilinden komisyon ücreti olarak haksız şekilde tahsil edilen 2.199,75 TL'nin yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; 25.04.2008 tarihinde akdedilen sözleşmenin arsa satım sözleşmesi olduğu ve tüketici kredisi sözleşmesi olmayıp, genel kredi sözleşmesi olduğunu, geri ödeme planında ve dekontta "Bireysel Ticari Emtia Kredileri" kapsamında olduğunun belirtildiği, davacının talep edilen peşin komisyon tutarlarının hepsini kabul ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki uyuşmazlığın ticari kredi sözleşmesinden kaynaklandığı ve 4077 sayılı TKHK yasa kapsamında kalmadığı, ancak 6098 sayılı TBK'da yer alan genel işlem şartlarına ilişkin düzenlemelerin işbu davada uygulanmasının mümkün olduğunu, taraflar arasındaki kredi sözleşmesinin tip sözleşme olduğu ve davacı yan aleyhine konulan 2.095,00 TL komisyon ve 104,75 TL BSMV toplamından oluşan 2.199,75 TL kesintinin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 2.199,75 TL'nin kesintinin yapıldığı tarih olan 25/04/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, ticari kredi sözleşmesi kapsamında tahsil edilen komisyon ücretinin iadesi istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki sözleşme, mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu yürürlükte iken 25.04.2008 tarihinde imzalanmış olup, işbu kredi sözleşmesi kapsamında komisyon bedeli adı altında davalı banka tarafından yapılan tahsilat da yine 818 sayılı Borçlar Kanunu dönemine denk gelmektedir. Mahkemece, kredi sözleşmesinin genel işlem şartları içerdiği
gerekçesiyle davanın kabulü yönünde karar verilmiş ise de; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlük tarihinin 01.07.2012 olduğu, bu durumda kredi sözleşmesi, dava konusu komisyon bedelinin tahsili tarihi ve hatta dava tarihi itibariyle henüz yürürlüğe girmemiş olan 6098 sayılı Kanun'un genel işlem şartlarına ilişkin hükümlerinin somut olaya uygulanma kabiliyeti bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı gerekçelerle davanın kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.