MAHKEMESİ: FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/05/2015 tarih ve 2011/10-2015/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ayak giysileri emtialarının üretim ve pazarlaması ile iştigal ettiğini, 02176 sayılı ‘‘Look Life + Yıldız’’ şekil markasının tescilli sahibi olduğunu, imal edilen ayak giysilerinde kullanılan tabana ilişkin 2009/00828 sayılı tasarımı ve 2009/05748 sayılı faydalı model belgelerine sahip olduğunu, müvekkilinin ürünlerinin pisayada tanınan yüksek kaliteli emtialar olduğunu, Converse markasının Türkiye'deki lisanslı kullanıcısı olan davalının, müvekkilinin marka ve tescilli tasarımlarına karşı hukuki yollara başvuracağı yerde onun mal sattığı esnafa baskı yapıp taciz etmek suretiyle ürünlerin taklit ve yasa dışı olduğu iddiasıyla haksız rekabette ve tecavüzde bulunduğunu iddia ederek davalı yanın haksız rekabet ve tescil suretiyle müvekkilinin koruma altında olan fikri mülkiyet haklarına tecavüz ve muarazada bulunduğunun tespitini, haksız tecavüz ve muarazanın men'ini, sonuçlarının kaldırılmasını, kazançtaki eksilme nedeniyle şimdilik 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın tecavüz tarihinden itibaren maddi tazminata en yüksek mevduat faizi, manevi tazminata yasal faiz uygulanmak suretiyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı yanın şikayeti üzerine yapılan aramada davacı işyerinde ele geçirilen ürünlerin davalı yanın markasının taklidi niteliğinde olduğu, tahkikat sırasında ve ceza yargılaması sırasında alınan rapor ile belirlendiği, davalı yanın marka lisansörü olması ve mevcut hukuki yetkisine dayalı olarak davacı işyerinde satılan ürünlerle ilgili yasal hakkını kullanmasının davacının marka hakkına, tasarımına ya da faydalı model belgelerine dayalı hakkına doğrudan tecavüz olarak değerlendirilemeyeceği, bu taklit ürünlerin davacı tarafından üretilmediği gerekçesi ile beraat kararı verildiği, davacı marka hakkını kullansa bile davalının tecavüz iddiasıyla ilgili şikayetinin yasal çerçevede olduğu, iddiaların hiçbirinin bu kapsamda haksız rekabet de oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.