Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/04/2014 tarih ve 2013/72-2014/348 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, davalının müşterisi olduğunu, 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nda, vadesiz mevduat hesaplarında hesap işletim ücreti alınabileceğine dair hiçbir hüküm olmadığı halde Şirinevler Şubesinde bulunan vadesiz banka hesabından hesap işletim ücreti adı altında para kesildiğini, para olmadığı hallerde de borç tahakkuk ettirildiğini ileri sürerek, vadesiz hesabından hesabın açılış tarihinden dava tarihine kadar hesap işletim ücreti veya başka bir isim altında bilgisi dışında tahsil edilmiş olan tüm ücretlerin tespit edilerek tarafına iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı banka nezdindeki üç adet vadesiz hesaplarından 26.06.2005 tarihi ile 22.06.2013 tarihleri arasında 403,62 TL ve 132,95 TL olmak üzere toplam 536,57 TL hesap işletim ücretinin tahsil edildiği, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 536,57 TL'nin davalıdan tahsiline, davacının dava dilekçesinde hesabından yapılan kesintilerin tahsilini istediği, manevi tazminat talebinde bulunmadığı, daha sonra manevi tazminat talebinde de bulunduğunu beyan etmişse de bu hususta harçlandırılmış bir talep bulunmadığından manevi tazminatla ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; davacı vekilinin hükmü temyiz etmesi üzerine 09.09.2014 tarihli ek kararla, verilen kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.
Ek kararı, davacı temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy