MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/05/2015 tarih ve 2014/289-2015/184 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 05.12.2012 tarihinde "..." ibareli, 9, 35, 38, 41 ve 42. sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurusunun Markalar Dairesi tarafından ayırt edici olmaması, vasıf bildirici olması ve ticaret alanında herkesin kullanımına açık adlandırma olduğu gerekçesiyle 556 sayılı KHK’nın 7.maddesinin a ve c bendi hükümleri uyarınca reddedildiğini, başvuru konusu işaretin ayırt ediciliğinin bulunduğunu, marka olabilme vasfının olduğunu, ticaret sırasında herkesin kullanımına açık bulunmadığını, tescil başvurusunun reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili savunmasında, "..." ibaresinin tescili talep edilen mal ve hizmetler için ayırt edici olmadığını, ticari hayatta yaygın kullanımı olan ve bilinen anlamıyla kullanıldığını, önemli olanın da markanın ortalama tüketici kitlesi tarafından algılanış biçimi olduğunu, günlük dilde ticari sahada herkes tarafından kullanılabilecek nitelikte olduğunu, işaretin bir bütün olarak bu anlamı taşıdığının yeterince açık ve anlaşılır olduğunu, marka algısı yaratmadığını, ayırt etme koşulunu sağlayamayacağını, kullanımla ayırt edicilik kazandığı olgusunun ispat edilemediğini, bu nedenle başvurunun 556 sayılı KHK'nın 7.maddesinin a ve c bendi hükümleri uyarınca reddinin hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; anılan ibarenin ayırt edicilik vasfının bulunmadığı, davacının ... ibareli birçok marka tescil başvurusunun kabul edilmiş olmasının, davacıya iş bu başvurunun tescili hakkı vermeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy