MAHKEMESİ: ...... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 06/07/2015
NUMARASI: 2014/627-2015/492
Taraflar arasında görülen davada ...... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/07/2015 tarih ve 2014/627-2015/492 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı banka vekili, fer'i müdahil T.. T.. vekili ve fer'i müdahil OYAK vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/05/2016 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. M.... Ç...., davalı ... Bank A.Ş. vekili Av. E.... I...... ve fer'i müdahil T.. T.. vekili Av. E..... Ş... D..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ........... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin .....bank A.Ş. K..... Şubesi’ne 14.12.1999 tarihinde 80.000 DEM yatırdığını, parasını çekmek istediğinde paranın off-shore bankasına havale edildiğinin söylendiğini, kendisinin bu yönde talimatı bulunmadığını ileri sürerek, 80.000 DEM karşılığı 40.903,35 Euro'nun yatırıldığı tarihten itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili ile .... ...... Bank Ltd’nin ayrı tüzel kişilikler olduğunu, müvekkiline husumet düşmeyeceğini, müvekkili bankanın davacının talebi doğrultusunda sadece havale talimatını gerçekleştirdiğini, hesap cüzdanına karşı çıkmadığını, istemin zamanaşımına uğradığını, diğer iddiaların da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Fer'i müdahil T.. T.. vekili vekili ve fer'i müdahil .... vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, 80.000,00 DEM karşılığı 40.903,35 EURO'nun 14/12/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı banka vekili, fer'i müdahil T.. T.. vekili ve fer'i müdahil ...... vekili temyiz etmiştir.
1-Bir davada kararı temyiz etme hakkı, yalnız taraflara veya hüküm ile kendisine mükellefiyet yüklenen veya bir hakkı ihlal edilen kimseye veyahut kanunun açıkça belirttiği mercilere aittir. Fer'i müdahil .... vekili, verdiği temyize cevap dilekçesinde kararın davalı Banka yararına bozulması isteminde bulunmuş olup, fer'i müdahil .... vekilinin söz konusu dilekçesi temyiz istemi mahiyetinde ise de davalı banka yanında feri müdahil olarak davaya katılan ......'ın HUMK'nın 433/2. maddesi uyarınca ancak karşı taraf sıfatına sahip davacı tarafın temyizine karşı katılma yoluyla temyiz hakkı bulunduğundan davalı bankanın temyiz dilekçesine istinaden katılma yoluyla temyiz yoluna başvurması mümkün olmadığı gibi, fer'i müdahil ..... vekilinin temyiz dilekçesini temyiz defterine kaydettirmediği ve temyiz harcını da yatırmadığı, bu haliyle usulünce yapılmış temyiz istemi de bulunmadığı anlaşıldığından, fer'i müdahil .... vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davalı Banka vekili ve fer'i müdahil T.. T.. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekili ve feri müdahil T.. T.. vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle fer'i müdahil .... vekilinin temyiz isteminin redine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı .... Bank A.Ş. ve fer'i müdahil T.. T.. vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fer'i müdahiller T.. T.. ve ......'tan harç alınmasına yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Bankaya iadesine, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.