MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki davadan dolayı Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/03/2015 gün ve 2014/880-2015/114 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre miktar veya değeri 1.000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesin olup, anılan miktar 01.01.2015 tarihi itibariyle 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.
Somut olayda davacı vekili, toplam 973,76 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiş, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekili hükmü temyiz etmiş ise de, karar tarihi itibariyle yukarıda anılan Kanun hükmü uyarınca temyiz sınırının altında kaldığı anlaşıldığından temyizi kabil olmayıp, davalı vekilinin temyiz isteminin bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK'nın 432/4'üncü madde hükmü uyarınca REDDİNE, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 27/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.