MAHKEMESİ: ......... MAHKEMESİ
TARİHİ: 06/11/2015
H.. H.. olarak görülen davada ......... Mahkemesi’nce verilen 06.11.2015 tarih ve 2015/473-2015/520 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .......... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin pazarlama sırasında kullanılmak üzere çalışanlarına teslim edilen fatura asıl ve nüshalarının kaybolduğunu ileri sürerek, kaybedilen faturaların nüshaları ile birlikte geçersizliği ile zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, talebin çekişmesiz yargı işi niteliğinde olduğu, talep tarihi itibariyle 6100 sayılı HMK'nın yürürlükte olduğunu, buna göre taleple ilgili görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizliğine ve dosyanın Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, fatura asıl ve nüshalarının kaybı nedeniyle 6102 sayılı TTK'nın 82/7. maddesi kapsamında zayi belgesi verilmesi istemine ilişkin olup, bu nitelikteki davalar ve/veya işler, 6102 sayılı TTK’nın 4. ve 5. maddeleri uyarınca ticari dava ve/veya iş niteliğinde bulunmaktadır. Bu durumda, TTK’nın 5. maddesi başlığı ile birlikte nazara alındığında, ticaret hukukunda yer alan çekişmesiz yargı işleri bakımından asıl görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğu, ticaret mahkemesinin bulunmadığı yerler bakımından ise asliye hukuk mahkemesinin görevli kabul edilmesi gerektiği açıktır. Açıklanan bu nedenlerle, istemle ilgili işe bakma görevi asliye hukuk ve/veya ticaret mahkemesine ait olmasına rağmen görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.