MAHKEMESİ : ....
TARİHİ : 29/04/2015
NUMARASI : 2015/47-2015/48
....... verilen 29/04/2015 tarih ve 2015/47-2015/48 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz talep eden Bvekili, karşı tarafın genel kredi sözleşmesine istinaden ihtiyaç kredisi kullandığını ancak 5.251,16 TL olan borcunu ödemediğini ileri sürerek taşınır ve taşınmaz malları ile 3. şahıslardaki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, 2004 sayılı İİK'nın 259. maddesine göre haciz isteyen alacaklının kural olarak teminat vermek zorunda olduğu, ihtiyati haciz isteyen Banka'nın yine kendi Banka aracılığı ile teminat mektubu sunduğu, fakat teminat mektubunun üçüncü kişinin fiilini taahhüt etmek özelliğini taşıdığından, Banka'nın kendi hesabına teminat mektubu vermesinin hukuki bir sonuç doğurmayacağı, bir kimsenin nasıl kendi borcu için kefil olamıyorsa garanti de veremeyeceği, bu durumun Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 19.11.2009 tarih, 2009/8910 Esas-2009/10945 Karar sayılı ilamında açıkça ortaya konulduğu, talepte bulunan tarafından geçerli bir nakdi veya gayri nakdi teminat yatırılmadığı gerekçesiyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati haciz talep eden vekili temyiz etmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz talep eden vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati haciz talep eden vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.