MAHKEMESİ: .... 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 28/01/2015
NUMARASI: 2014/545-2015/41
Taraflar arasında görülen davada .... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/01/2015 tarih ve 2014/545-2015/41 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, imzalanan Personel Nakli İşi Hizmet Alım Sözleşmesi kapsamında müvekkillerinin davalıya personel taşımacılığı hizmeti verdiğini, davalı tarafından işçilik ve akaryakıttan kaynaklanan fiyat farkının ödenmediğini ileri sürerek şimdilik 10.000 TL'nin ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasındaki ilişkinin ticari iş mahiyeti taşımadığını savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki sözleşme içeriğine göre, davacıların 8.485,26 TL fiyat farkı alacağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava, personel taşıma sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkin olup önce asliye ticaret mahkemesinde açılmış, asliye ticaret mahkemesince verilen görevsizlik kararı temyiz edilmeden kesinleşmiş asliye hukuk mahkemesi tarafından işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiştir.
Dava tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş bulunan 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesine göre tarafların tacir olup olmadığına bakılmaksızın bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari davalardandır. Aynı Yasa'nın 5. maddesine göre de, aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemesi tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevlidir. Davacı ile davalı Kurum arasındaki uyuşmazlık da mutlak ticari işlerden olan taşıma sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Bu itibarla, davanın asliye ticaret mahkemesinde görülmesi gerektiği nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.