MAHKEMESİ : ... ... 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/04/2015 tarih ve 2013/146-2015/78 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı tarafa ait 2012/02297 nolu endüstriyel tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerine sahip olmaması nedeniyle ilgili tüm tasarımlar bakımından, 2010/5343 nolu tasarımın uygulandıkları yerlerde görülmeyen unsurlar içermesi nedeniyle 1,2,3,4 nolu tasarımlar bakımından hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine ve davacının ticari faaliyetinin davalı tarafa ait 2008/05698, 2010/05343, 2012/02297, 2011/03614, 2010/06769 nolu tasarım tescillerine tecavüz teşkil etmediğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı şirketin özgün tasarımlar üretmek yerine müvekkili şirketi izlediğini, davacı şirketin kendileri aleyhine tespit ve tedbir istemli dava açıldıktan sonra bu davayı açtığını, kendileri aleyhine menfi tespit davası açılmasının KHK 61. maddesine aykırı olarak ihtarname çekilmeden yapıldığını, tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik niteliklerine sahip olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafa ait 2012/02297 endüstriyel tasarımın hükümsüzlük talebi yönünden yapılan karşılaştırmada tasarımların benzer yapıda olduğu, 1 ve 2 numaralı tasarımların kendisi ile iltibas yaratacak kadar benzerlerinin başvuru tarihi olan 03.04.2012 tarihinden önce kamuya sunulduğu, bu sebeple başvuru tarihi itibari ile yenilik ve ayırt edicilik özelliklerine sahip olmadığı, 2010/05343 nolu endüstriyel tasarım tescilinin 01,02,03 ve 04 nolu tasarımları bakımından kısmen hükümsüzlüğü yönünden yapılan değerlendirmede karşılaştırılan tasarımların benzer nitelikte olmadıkları, davalı tarafa ait 2008/05698 nolu tasarımın davacıya ait tasarımla iltibas oluşturacak kadar benzer olduğu, davalıya ait 2011/03614 ve 2010/06769 nolu endüstriyel tasarım tescillerine tecavüz teşkil edip etmediğine ilişkin olarak yapılan incelemede tasarımların ihlal edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalıya ait 2012/02297 endüstriyel tasarımın 1 ve 2 nolu tasarımlarının ./..
hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davalıya ait 2010/05343 nolu endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne yönelik talebin reddine, davacının davalıya ait 2010/05343, 2012/02297, 2011/03614, 2010/06769 nolu endüstriyel tasarım tescillerinin ihlal edilmediğinin tespitine, 2008/05698 nolu endüstriyel tasarıma ilişkin menfi tespit talebinin tefrik edilerek 2010/251 esas sayılı dosya üzerinden yürütülmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 26/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.