MAHKEMESİ: FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/09/2014 tarih ve 2013/352-2014/229 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin 2010/66765 no'lu ve “H.” ibareli marka başvurusuna, müvekkilinin 2006/47131 no'lu ve “...” ibareli markasını mesnet göstererek yaptığı itirazın, TPE YİDK tarafından reddedildiğini oysa, müvekkillinin ... ve...’ı da bünyesinde barındıran ...’nin en büyük yayın kuruluşu olup, “...” ibaresinin müvekkilinin tanınmış dekorasyon dergisinin adı olduğunu, müvekkili markasına ayırt edilemeyecek derecede benzeyen dava konusu markanın müvekkiline ait markanın kapsamında yer alan ürün ve hizmetlerle iltibas yaratacak derecede benzer ürünler bakımından tescil edilmek istendiğini, davalının müvekkili markasının tanınmışlığından yararlanma ve haksız kazanç elde etme amacında olup, kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, TPE YİDK'in 17.09.2013 tarih, 2013-M-5245 sayılı kararının iptaline ve tescili halinde davalı markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili,YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, markanın 08.01.2014 tarihinde hükümden düşmesi ve müvekkilinin marka ile ilgisinin kalmaması nedeniyle davanın konusuz kaldığını, gerek markalar gerekse de kapsamlarında bulunan mal ve hizmetler tamamen farklı olduğundan iltibas tehlikesinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraf markalarının ortalama tüketici kitlesinin genel izlenimi ve bütüncül bakış açısına göre karşılaştırıldığında, markalar arasında görsel, kavramsal ve sescil olarak yüksek düzeyli bir benzerlik bulunduğu, tescil kapsamlarının tamamen aynı tür mallara ilişkin olması nedeniyle, başvuru markasının tescil olunmasının, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında davacı markasının karıştırılmasına yol açma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile TPE YİDK’in 2013–M -5245 sayılı kararının iptaline, davalı adına tesciline karar verilen marka tescil olunmaksızın hükümden düşmüş olduğundan hükümsüzlük istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy