MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/06/2015 tarih ve 2014/190-2015/154 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalının 2012/24284 no'lu, “...” ibareli marka başvurusuna yaptığı itirazın reddedildiğini oysa, müvekkili adına 130649 nolu, “...”, 190378 nolu, “... Marketlerin Mimarı”, 198811 nolu, “........ ... .. ...”, 208445 nolu, “... Mağazaların Mimarı”, 99 009569 nolu, “... Minimum Alan Maksimum Depolama”, 2011 01312 nolu, ''...”, 2011 112336 nolu, “...” markalarının tescilli ve tanınmış markalar olduğunu, müvekkilinin markaları ile ticari faaliyette bulunduğunu, ''...'' ibaresinin aynı zamanda şirketler topluluğunu da ifade ettiğini, davalı başvurusunun müvekkili markaları ile benzer olduğundan iltibasa sebebiyet vereceği gibi, müvekkili tanınmış markalalarının itibarından haksız yarar sağlayacağını ve ayırt edici karakterine zarar vereceğini ileri sürerek, TPE YİDK’in 31/03/2014 tarih, 2014-M-4710 sayılı kararının iptali ile tescili halinde davalı markasının hükümsüzlüğü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, YDİK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı marka başvurusunun kapsadığı çekişmeli tüm hizmetlerin (35/04,05,06), davacının 2011/112336, 2011/01312 ve 99 009569 sayılı markalarının tescil kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı veya benzer olduğu, marka işaretleri aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığından 556 sayılı KHK’nın 7/1-b maddesi anlamında iltibas bulunmadığı, ilgili tüketici kitlesinin özellikleri dikkate alındığında 35/04, 05. sınıflardaki hizmetler yönünden iltibas tehlikesi bulunmadığı, 35/06. sınıf hizmetler yönünden 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesi bulunduğu, kötüniyet iddiasının kanıtlanamadığı, yalnızca benzer marka başvurusunda bulunmanın kötü niyetli başvuru olduğunu kabule yeterli olmadığı, KHK’nın 8/4 m. kapsamında tanınmışlık iddiasının ve anılan maddeki koşulların gerçekleştiğinin kanıtlanmadığı, davacının ''ÜÇGE'' markasının “mağaza ekipmanları, depo raf sistemleri” alanında belli bir tanınmışlık düzeyine ulaştığının anlaşıldığı, bu durumun 35/06. sınıf hizmetler yönünden KHK’nın 8/1-b maddesine göre var olan iltibas tehlikesini arttıran bir etken olabileceği ancak 35/04, 05. sınıf hizmetler yönünden KHK’nın 8/4 m. aranan koşulların gerçekleşebileceğinin açıklanıp kanıtlanamadığı, davacının tanınmışlığı sağladığı sektör ile 35/04, 05 grupların dahil olduğu hizmet sektörü arasında bir bağlantı kurulamadığı, hitap ettiği tüketici kesiminin özellikleri dikkate alındığında haksız yararlanma, tanınmış markanın itibar kaybının oluşmayacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, TPE YİDK'in 02/04/2014 tarih, 2014-M-4710 sayılı kararının 35/06. sınıfta yer alan hizmetler yönünden iptaline, hükümsüzlük talebinin kısmen kabulü ile, davalı adına tescilli 2012/24284 no'lu markanın 35/06. sınıf yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ile davalı TPE vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava, davalı marka başvurusuna itirazın reddine dair TPE YİDK kararının iptali ile tescili halinde davalı markasının hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Başvuru konusu 35/05. sınıf '' Açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri'' nin ortalama alıcıları her kesim kişi ve kuruluşlardan oluşabileceğinden bu hizmetler bakımından da 556 sayılı KHK'nın 8/1-b m. koşullarının oluşacağının dikkate alınmaması doğru görülmeyip, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı TPE vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 02/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.