MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Tüketici Mahkemesi’nce verilen 06/04/2015 tarih ve 2015/255-2015/629 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı Bankada müdür olarak çalışan ....'in müvekkiline "...(....) adı verilen bir özel bankacılık türev işleminden bahsettiğini, işlemde hiç bir riskin bulunmadığını, kârlılık yüzdesinin fazla olduğunu, müvekkilin asla zarara uğramayacağını, ana paranın korunacağını söylediğini, müvekkilini tamamen yanlış yönlendirdiğini, risk bildirimini, gerekli uyarıları yapmadan müvekkilini bu işleme dahil olmaya mecbur bıraktığını, müvekkilinin de tamamen güvene dayalı olarak tek sayfalık ve üzerinde hiç bir risk bildirimi olmayan 30.05.2013 tarihli formu imzaladığını, baştaki prosedürel eksikliğin sonradan banka müdürü tarafından verilen yazılı evrakla giderilmeye çalışıldığını, bu gelişmelerden sonra müvekkilinin 320.502,11 TL tutarındaki parasına banka tarafından el koyulduğunu, bu tutumun Tüketici Kanununda yer verilen sözleşme öncesi bilgilendirme yükümü ilkesine aykırılık taşıdığını, sırf mevduat toplama adına müvekkilinin aldatıldığını, ayrıca duyumlarına göre davalının bu türev/...işlemleri esnasında ... tarafından henüz yetki belgesi de almadığını ileri sürerek 320.502,11 TL'nin reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında ..... Sözleşmesi bulunduğu, daima anapara garantili “güvenli” bir yol olan vadeli mevduat dışında ...(....) olan bir .... Özel Bankacılık Türevi işlemi yapıldığı, ihtilafın tüketici mahkemesinin görev alanına girmediği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalı bankanın sorumluluğuna dayalı alacak istemine ilişkin olup mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde asliye ticaret mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.
Davacı, dava dilekçesinde 35 yıllık iş hayatının başından 2013 yılına kadar güvenli bir yol olan vadeli mevduat hesaplarını tercih ettiğini, bunun dışında riskli işlemlere dahil olmadığını ileri sürmüş, dava konusu ettiği tutarın ise ticari işletmesi ile ilgili olduğuna dair bir beyanda bulunmamıştır. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/1-k bendinde ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiler tüketici olarak, 3/1-1 bendinde de mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemler tüketici işlemi olarak tanımlanmıştır. Bu durumda dava konusu işlemin mesleki veya ticari amaçla mı yapıldığının dolayısı ile tüketici işlemi kapsamında kalıp kalmadığının değerlendirilerek sonucuna göre görevin belirlenmesi gerekirken bu hususta hiç bir değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy