MAHKEMESİ: ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 11/02/2014
NUMARASI: 2012/254-2014/22
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/02/2014 tarih ve 2012/254-2014/22 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili adına 2009/05567 sayılı "G. S. K." başlıklı tasarımın bulunduğunu, davalı Y.. K..'ın 2011/05619 sayılı tasarımının müvekkilinin tasarımı ile iltibas oluşturduğunu, bu tasarımla ilgili açtıkları kurum kararının iptali davasının derdest olduğunu, davalının aynı tasarımı bu kez 2011/05944 sayı ile tescil ettirmek isteğini, yaptıkları itirazın davalı TPE'nin YİDK'nca nihai olarak reddedildiğini, ancak anılan tasarımın da yenilik ve ayırdedecilik niteliklerinden yoksun olduğunu ileri sürerek TPE YİDK'nun 2012-T-542 sayılı kararının iptalini, 2011/05944 sayılı tasarımın tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, başvuru konusu 2011/05944-1 sıra numaralı saklama kabı tasarımı ile itiraza gerekçe gösterilen 2009/05567-1,2 ve 3 sıra numaralı kap tasarımları arasında, küçük ayrıntıları aşacak seviyede farklılık bulunduğunun gözlendiğini, davalıya ait tasarımın, daha önce kamuya sunulan itiraz konusu tasarımların görünümüyle hiçbir şekilde ilişkilendirilemeyeceğini ve başvuru konusu tasarımın özgün ve orijinal olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından itiraza ve davaya dayanak gösterilen tasarım ile dava konusu tasarımın ana form yapılarındaki ve taban yapılarının, bilgilenmiş kullanıcı bakış açısı ve genel izlenimine göre birbirlerinden farklı olduğu, farklılıkların dava konusu tasarımı yeni ve ayrıt edici kılmaya yeterli bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.